En zo zit een moeder dan op maandagochtend aan tafel met dochter 2, nadat vader dochter 1 om 6u30 heeft uitgewuifd aan de school, omdat dochter 1 voor drie dagen naar Canberra trekt met Year 6 en er toch 1 iemand, zijnde vader of moeder, moet aanwezig zijn voor de uitwuif-activiteiten.
En dochter 2 krabt weer maar eens in het haar. Zoals ze al vaker heeft gedaan de voorbije dagen. Waarop moeder dan het haar van dochter 2 grondig bekeek, op zoek naar ongewenste gasten. Waarop moeder telkens zei : “‘t is niks” en in de apotheek dan maar op zoek ging naar een shampoo voor gevoelige hoofdhuid. Of zo.
Maar deze maandagmorgen gebeurt er toch iets speciaals. Er zit beweging in het haar van dochter 2. BE-WE-GING. Nog nooit eerder gebeurd. Maar moeder weet meteen waar de klepel hangt. Beesten. In het haar. Van dochter 2. Moeder moet actie ondernemen. Zoon wordt afgezet aan school en moeder en dochter 2 trekken naar de apotheek. Er worden fortuinen besteed aan shampoos, conditioners, kammen en anti-luizen-spullen, om toch maar te zorgen dat het haar van dochter 2 weer gast-vrij wordt…
Rond 10 uur is de eerste ronde gestreden. ‘s Avonds begint het kammen opnieuw en onderwerpen we zoon ook aan een onderzoek. En wat had u gedacht? Inderdaad, een tweede haard van leven. Moeder kan niet anders doen dan bang afwachten: hoeveel kinderen zal dochter 1 besmetten, op bezoek zijnde in het verre Canberra? Machteloos gaat ze naar bed, heirkracht: moeder weet niet eens in welk hotel dochter 1 verblijft (????).
Intussen zijn we drie dagen verder en is de stand van zaken als volgt: dochter 2 wordt elke dag onderworpen aan een grondige kambeurt; nog verschijnen er ongewenste (dode) gasten aan de opppervlakte. Zoon is minder ‘geraakt’ maar ondergaat hetzelfde ritueel. Dochter 1 is tot nu toe ontsnapt wegens ‘geen last en geen symptomen’, maar moeder wil morgen dezelfde rituele handelingen toepassen, om alle verdachtmakingen in de kiem te smoren. Alle beddegoed is gewassen, de kamers zijn gestofzuigd, pijama’s en handdoeken worden onherroepelijk op 60 graden gewassen. Hoeden en petten uitwassen blijft nog een uitdaging. Voorlopig zijn ze verboden voorwerpen. En zo gaan we de komende 10 dagen nog even verder.
En hoopt moeder dat dit geen terugkerend fenomeen gaat worden…
Moeder kan nu ook deze ‘TO DO” aanvinken in het grote boek “TO DO-lijst om kinderen groot te krijgen”.
Life is great!



Jullie bedenkingen